Algemeen Oogonderzoek: Veelgestelde vragen

Het oogonderzoek is een routinecontrole om de gezondheid van de ogen te beoordelen en problemen met het zien vast te stellen. Daarbij worden de oogdruk, de toestand van het netvlies en de algemene gezondheid van het oog beoordeeld.

De zichttest is een reeks beoordelingen door de oogarts. Daarbij worden de scherpte van het zien, het kleurenzien, de werking van de oogspieren en de oogdruk gemeten. De oogarts kan ook verdere onderzoeken doen als dat nodig is.

De kleurenblindheidstest kijkt of iemand kleuren goed waarneemt. De test beoordeelt of het vermogen kleuren te onderscheiden ontbreekt.

Brekingsafwijkingen ontstaan doordat het oog het licht niet goed scherpstelt en worden meestal bij het oogonderzoek met eenvoudige testen gevonden. Ook klachten als hoofdpijn en moede ogen kunnen erop wijzen.

Bij een algemeen oogonderzoek horen een test van de scherpte van het zien, een meting van de oogdruk, een kleurentest en een beoordeling van de werking van de oogspieren. De oogarts kan waar nodig verdere testen doen.

Tot de brekingsafwijkingen horen bijziendheid, verziendheid, astigmatisme en presbyopie. Ze ontstaan doordat het oog het licht niet goed scherpstelt en zijn met verschillende behandelingen te corrigeren.

Kleurenblindheid is erfelijk en niet te behandelen. Met bijzondere brillen en filters is het onderscheiden van kleuren wel te vergemakkelijken.

De prijs hangt af van de testen die worden gedaan en van het verloop van het onderzoek. De prijs wordt na het onderzoek door de oogarts vastgesteld.

Ja, brekingsafwijkingen kunnen samenhangen met een erfelijke aanleg. Komt bijziendheid, verziendheid of astigmatisme in de familie voor, dan is de kans groter.

Bijziendheid: de verte niet scherp zien. Verziendheid: vooral dichtbij niet scherp zien, bij een hogere sterkte ook in de verte. Astigmatisme: zowel dichtbij als in de verte wazig zien.

Presbyopie begint rond het veertigste jaar en betekent dat het zien dichtbij minder wordt doordat de ooglens haar buigzaamheid verliest.

Met een bril, met contactlenzen en met een laserbehandeling (iLASIK, ReLEx SMILE PRO, PRK/No Touch laser).

Ja, een laserbehandeling verandert de vorm van het hoornvlies en corrigeert de huidige brekingsafwijking blijvend; ze voorkomt niet dat het oog later verandert. Niet elke patiënt is er echter geschikt voor; daar is een beoordeling door de arts voor nodig.

Nee, een bril en contactlenzen genezen de afwijking niet, ze corrigeren alleen het zien. Om de afwijking blijvend te corrigeren is een ingreep nodig.

Een laserbehandeling is meestal pijnloos. Ze gebeurt met verdovende druppels en tijdens de ingreep voelt de patiënt geen pijn. Daarna kunnen prikken en lichte pijn optreden, vooral na PRK.

Brekingsafwijkingen ontstaan meestal doordat de vorm van de oogbol afwijkt (te lang of te kort) of doordat de kromming van het hoornvlies of de lens onregelmatig is.

Ja, ook bij kinderen. Problemen met het zien kunnen hun leren en hun ontwikkeling schaden. Daarom is een vroege diagnose belangrijk.

Volledig voorkomen is niet mogelijk. Een bril, contactlenzen en een laserbehandeling corrigeren het zien, maar houden het toenemen van de afwijking niet tegen. Met regelmatige oogonderzoeken worden veranderingen vroeg opgemerkt, zodat de correctie kan worden aangepast.

Een laserbehandeling is niet geschikt voor wie een te dun hoornvlies heeft, voor wie onder een bepaalde leeftijd is, tijdens de zwangerschap en bij een actieve ooginfectie.

Kleurenblindheid is meestal erfelijk en aangeboren. Ze kan echter ook later ontstaan door oogaandoeningen als cataract, diabetes of glaucoom of als bijwerking van middelen.

Bij beroepen waar het waarnemen van kleuren belangrijk is, zoals vliegen, politiewerk, elektrotechniek, grafisch ontwerp en de zeevaart, kan kleurenblindheid een belangrijke belemmering zijn.

Kleurenblindheid valt meestal in de kindertijd op. Merkt een leerkracht dat een kind moeite heeft kleuren te onderscheiden, dan kan aan kleurenblindheid worden gedacht.

Kleurenblindheid wordt doorgegeven via het X-chromosoom. Omdat mannen maar één X-chromosoom hebben, komt ze bij hen vaker voor als er een gen met de afwijking is.

De Amsler-gitter-test wordt gebruikt om aandoeningen van het centrum van het zien, zoals maculadegeneratie, vast te stellen. Met een eenvoudig raster van lijnen worden afwijkingen in het oog beoordeeld.

De gezichtsveldtest beoordeelt het zien aan de randen en het verlies in het gezichtsveld. Ze is belangrijk bij het vaststellen van bijvoorbeeld glaucoom en hersentumoren.

De duochroomtest controleert of de brilsterkte precies op het netvlies scherpstelt. De patiënt krijgt letters te zien op een rode en een groene achtergrond en geeft aan op welke achtergrond die scherper zijn.

Oogtesten worden gebruikt bij het vaststellen van bijziendheid, verziendheid, astigmatisme, kleurenblindheid, glaucoom, cataract, maculadegeneratie, retinitis pigmentosa en hersentumoren.

Oogtesten duren meestal 15 tot 30 minuten. Die tijd kan verschillen naar de testen die worden gedaan.

Ja, oogtesten zijn op elke leeftijd mogelijk. Met voor kinderen passende methoden worden problemen met het zien opgespoord.

Draagt u contactlenzen, dan hoort u die volgens de aanwijzingen van uw arts uit te doen. Ook is het goed om voor de test even te rusten zodat uw ogen ontspannen zijn.