Netvliesbehandelingen: Veelgestelde vragen

Een netvliesbehandeling omvat de ingrepen om het netvlies achter in het oog gezond te houden. Tot de netvliesaandoeningen horen netvliesloslating, diabetische retinopathie en maculadegeneratie.

Bij een vitrectomie worden het vocht en de vliezen achter in het oog verwijderd. Tijdens de ingreep worden bloedingen of vliezen in het oog opgeruimd.

De genezing duurt ongeveer 2 tot 4 weken, langer als er gas of siliconenolie in het oog is gebracht. Door de aanwijzingen van de arts te volgen kan de patiënt die genezing ondersteunen.

Een netvliesloslating wordt meestal met een ingreep behandeld. Om het netvlies weer op zijn plaats te brengen kunnen een vitrectomie of een laserbehandeling nodig zijn.

Bij diabetische retinopathie kunnen een laserbehandeling, injecties of een vitrectomie worden ingezet. Een vroege behandeling kan verlies van zicht voorkomen.

MACROvisie is een optisch implantaat in het oog bij netvliesaandoeningen die het centrale zien aantasten, zoals maculadegeneratie. Het vergroot het beeld en leidt het naar het gezonde deel van de macula; de aandoening zelf wordt er niet mee behandeld.

Een netvliesbehandeling gebeurt meestal onder plaatselijke verdoving. In sommige gevallen kunnen sedatie of een algehele narcose nodig zijn.

Ja, maculadegeneratie wordt in een droge en een natte vorm ingedeeld. De droge vorm komt vaker voor; de natte vorm kan zonder behandeling verlies van zicht geven.

Meestal kunnen patiënten binnen een paar dagen hun dagelijkse bezigheden weer oppakken. De genezing duurt echter 2 tot 4 weken, langer als er gas of siliconenolie in het oog is gebracht.

Diabetische retinopathie kan bij mensen met diabetes type 1 en type 2 voorkomen. Hoe langer de diabetes bestaat, hoe groter het risico.

Een lang bestaande diabetes, een slecht geregelde bloedsuiker, hoge bloeddruk, een hoog cholesterol, een zwangerschap en roken horen bij de risicofactoren.

Met een onderzoek van de oogachtergrond, een fundusfoto, een optische coherentietomografie (OCT) en een fluorescentieangiografie.

Ja, diabetische retinopathie is te behandelen met een laserbehandeling, met injecties in het oog (anti-VEGF-middelen) en waar nodig met een vitrectomie.

De laserbehandeling sluit lekkende vaten of vermindert de vorming van nieuwe vaten en helpt zo het netvlies te beschermen.

Het onder controle houden van de bloedsuiker, de bloeddruk en het cholesterol kan helpen te voorkomen dat diabetische retinopathie verder gaat.

Zonder behandeling kan ze tot volledig verlies van zicht leiden.

Ja, diabetische retinopathie kan in de zwangerschap toenemen. Zwangere vrouwen met diabetes wordt aangeraden regelmatig op oogcontrole te gaan.

Tijdens de MACROvision-operatie wordt in het oog een bijzonder optisch implantaat geplaatst. Dat implantaat bundelt het licht en richt het op het gezonde deel van de macula, wat het centrale zien helpt verbeteren.

Ze is geschikt voor patiënten met netvliesaandoeningen die het centrale zien aantasten, zoals maculadegeneratie, en die van andere behandelingen geen baat hebben. De geschiktheid wordt met een uitgebreid oogonderzoek en een beoordeling van het netvlies vastgesteld.

Ja, de resultaten zijn meestal blijvend. Gaat de onderliggende aandoening echter verder, dan kan de kwaliteit van het zien veranderen.

Meestal wordt eerst één oog geopereerd, en na het beoordelen van het resultaat wordt het andere oog gepland.

Nee. MACROvision behandelt de aandoening niet en houdt het verloop ervan niet tegen; doordat het beeld op het gezonde deel van de macula wordt gericht, kunt u beter gebruikmaken van het zicht dat u nog hebt.

Hoe snel de hersenen aan het vergrote beeld wennen, verschilt van persoon tot persoon; zichtrevalidatie maakt dit proces makkelijker.

Wazig centraal zien, rechte lijnen die golvend lijken, moeite met het waarnemen van kleuren en moeite met lezen en het herkennen van gezichten komen vaak voor.

Ja, bij de natte vorm is het verder gaan met middelen en laserbehandelingen te vertragen. Bij de droge vorm worden aanpassingen in de manier van leven en vitaminen aangeraden.

De aandoening tast het centrale zien aan maar leidt meestal niet tot volledige blindheid. Het zien aan de randen blijft meestal behouden.

Ja, een erfelijke aanleg speelt bij het ontstaan een belangrijke rol.

Er is geen behandeling die de droge vorm stopt; in het tussenstadium kunnen bepaalde combinaties van vitaminen en mineralen (de AREDS-formule) het verder gaan wel vertragen.

Ja, roken vergroot het risico op de aandoening en kan het verder gaan versnellen.

Een voeding met veel omega-3-vetzuren, het eten van groene bladgroenten, regelmatig bewegen en een zonnebril met UV-bescherming dragen.

Het netvlies is het lichtgevoelige weefsel achter in het oog. Het vangt beelden op en stuurt die informatie naar de hersenen.

Plotseling of langzaam verlies van zicht, lichtflitsen, zwevende deeltjes, moeite met het waarnemen van kleuren, rechte lijnen die golvend lijken en een verstoord centraal zien horen bij de klachten.

Dat is een scheur in het netvlies. Ze kan tot een netvliesloslating leiden en vraagt snel ingrijpen.

Met een onderzoek van de oogachtergrond, een optische coherentietomografie (OCT), een fundusangiografie en echografie.

Bij een vitrectomie wordt het gel in het oog (het glasvocht) operatief verwijderd. Ze wordt gedaan bij een netvliesloslating, bij diabetische retinopathie en bij bloedingen in het oog.

Ja, aandoeningen als retinopathie bij prematuren en retinitis pigmentosa kunnen bij kinderen voorkomen.

Gezond eten, regelmatig op oogcontrole gaan, diabetes en bloeddruk onder controle houden, stoppen met roken en de ogen tegen de zon beschermen helpen netvliesaandoeningen te voorkomen.

Scheurtjes in het netvlies, verwondingen van het oog, netvliesschade door diabetes, bijziendheid, het ouder worden en bepaalde erfelijke factoren kunnen tot een netvliesloslating leiden.

Een hogere leeftijd, sterke bijziendheid, netvliesaandoeningen in de familie, verwondingen van het oog, eerdere oogoperaties en diabetes horen bij de risicofactoren.

De diagnose wordt gesteld met een onderzoek van de oogachtergrond, optische coherentietomografie (OCT) en echografie.

Ja. Een netvliesscheur die wordt ontdekt voordat het netvlies loslaat, kan met laser worden dichtgemaakt; is het netvlies al losgelaten, dan is de behandeling een operatie. Hoe vroeger de diagnose en de behandeling, hoe groter de kans op succes.

Ja, er is een kans dat ze terugkomt, vooral als er na de behandeling complicaties ontstaan of als er nieuwe scheurtjes in het netvlies komen.

Zonder behandeling kan het netvlies helemaal loslaten, wat tot blijvend verlies van zicht kan leiden.

Nee, doordat er een plaatselijke verdoving of een algehele narcose wordt gebruikt voelt u tijdens de ingreep geen pijn. Na de ingreep kan er een licht onaangenaam gevoel zijn.

Het volledige herstel duurt meestal 2 tot 4 weken; is er gas of siliconenolie in het oog gebracht, dan duurt het langer. De patiënt kan meestal binnen een paar dagen de dagelijkse bezigheden weer oppakken.

Het kan een paar weken tot een paar maanden duren voordat het zien helemaal scherp is. De duur hangt af van de algemene gezondheid van de patiënt en van de omvang van de ingreep.

Het is belangrijk de oogdruppels regelmatig te gebruiken, niet in de ogen te wrijven en zware lichamelijke inspanning te vermijden. Volg de aanwijzingen van uw arts altijd op.

Tijdens de ingreep kan er in de plaats van het glasvocht gas of een vloeistof op basis van siliconen in het oog worden gebracht. Het gas helpt het netvlies op de goede plaats te houden en wordt met de tijd door het lichaam opgenomen.

Als er gas in het oog is gebracht, vlieg dan niet en ga niet naar grote hoogte totdat het gas is verdwenen; uw arts vertelt u welke hoofdhouding u moet aanhouden.

Ja, in sommige gevallen kan een tweede vitrectomie nodig zijn.

Een vitrectomie geeft meestal een blijvend resultaat. Gaat de onderliggende aandoening echter verder, dan kunnen er aanvullende behandelingen nodig zijn.

In sommige gevallen, vooral bij patiënten met cataract, kan tijdens de vitrectomie ook een cataractoperatie worden gedaan.

Patiënten wier algemene gezondheid niet geschikt is voor de ingreep of bij wie de risico's hoger zijn, komen soms niet voor een vitrectomie in aanmerking. Uw arts beoordeelt dat uitgebreid en licht u daarover voor.