Prijzen van een strabismusoperatie

Wat een strabismusoperatie kost, hangt af van de vorm van het scheelzien, van de ervaring van de chirurg en van de kliniek. De ingreep wordt gedaan wanneer de ogen niet meer op één lijn staan. De oogspieren worden weer in evenwicht gebracht, met als doel dat beide ogen precies dezelfde kant op kijken. De operatie gebeurt zowel bij volwassenen als bij kinderen, en ze verhelpt een oog dat wegdraait. De prijs hangt zowel van de gehanteerde prijsvork als van de behandelende arts af, en verandert van jaar tot jaar en per ingreep. Neem voor een duidelijke prijs contact op met de kliniek.

De strabismusoperatie

Een strabismusoperatie brengt de ogen op natuurlijke wijze weer op één lijn. Het gaat om een chirurgische ingreep, dus de voorbereiding telt en alles moet veilig verlopen. Vooraf gebeurt het volgende:

• Oogonderzoek: om de vorm en de mate van het scheelzien vast te stellen.
• Bloedonderzoek: om de waarden te controleren en uw toestand te beoordelen.
• Bril en contactlenzen: draagt u die, dan gaan ze vóór de ingreep uit.
• Orthoptisch onderzoek: om te meten hoe de oogspieren samenwerken.

Een strabismusoperatie gebeurt bij kinderen onder algehele narcose, bij geschikte volwassenen onder plaatselijke verdoving of algehele narcose. De ingreep duurt ongeveer 30 tot 60 minuten per oog, afhankelijk van het aantal spieren dat wordt gecorrigeerd. Tijdens de operatie worden oogspieren ingekort of juist verzwakt, zodat beide ogen op één lijn komen. De nazorg is belangrijk: volg de aanwijzingen van uw arts nauwgezet op, kom op controle en gebruik uw middelen trouw. Omdat de ogen daarna rust en bescherming tegen licht nodig hebben, krijgt u een beschermende bril of een verband. Het belangrijkste na de ingreep is hygiëne: houd het gebied rond het oog schoon. Merkt u iets anders dan prikken of lichte pijn, neem dan meteen contact op met uw arts.

Risico's

Een strabismusoperatie draagt dezelfde risico's als elke ingreep. Ze wordt gedaan om de ogen weer op één lijn te brengen, maar complicaties zijn, hoe klein de kans ook, niet uitgesloten:

• Infectie: bij elke ingreep bestaat er een kleine kans op een infectie. Let dus op de omstandigheden waarin geopereerd wordt en op de hygiëne daarna.
• Minder scherp zien: de eerste dagen is tijdelijk wazig zien of dubbelzien normaal. Houdt het aan, dan kan het om een complicatie gaan en neemt u contact op met uw arts.
• Ontsteking: roodheid of een ontsteking in het oog kan optreden.
• Een wondje: de kans daarop is klein maar bestaat.
• Uiterlijk: het kan gebeuren dat de ogen niet helemaal op één lijn komen en er een lichte afwijking blijft.
• Terugkeer: soms slaagt de ingreep niet volledig en komt het scheelzien terug.
• Verdoving: de verdoving kan complicaties geven.

De kans op deze complicaties is klein. Een steriele operatiekamer, zorgvuldig werk tijdens de ingreep en aandacht voor het herstel houden die kans laag.

Waardoor ontstaat scheelzien?

Scheelzien ontstaat door erfelijke aanleg en door invloeden van buitenaf. Ook schade aan de hersenen kan de oorzaak zijn. De oorzaken zijn:

• Erfelijke aanleg
• Schade aan de hersenen
• Een hersentumor
• Diabetes
• Letsel
• Een hoge bloeddruk

Scheelzien wordt ook ingedeeld naar vorm, want niet elke afwijking en niet elk wegdraaiend oog is hetzelfde.

Vormen van scheelzien

Scheelzien komt in verschillende vormen voor:

• Gemengde vorm: een combinatie van naar binnen en naar buiten draaien.
• Naar binnen: esotropie, waarbij één oog of beide ogen naar de neus toe draaien.
• Naar buiten: exotropie, waarbij één oog of beide ogen naar buiten draaien.
• Naar beneden: hypotropie, waarbij één oog lager staat dan het andere.
• Naar boven: hypertropie, waarbij één oog hoger staat dan het andere.

De arts kiest de behandeling die bij de vorm past.

De diagnose

Voor de diagnose is een onderzoek bij de arts nodig, met verschillende technieken:

• Oogonderzoek: bij elke oogaandoening de eerste stap.
• Orthoptisch onderzoek: om de oogspieren te beoordelen.
• Refractiemeting: het meest gebruikte onderzoek om een brekingsafwijking op te sporen.
• Gezichtsveldonderzoek: om na te gaan hoe groot het gezichtsveld is.
• Onderzoek van de oogspieren: met echografie wordt de bouw van de spieren bekeken, met elektromyografie hun elektrische activiteit.

De behandeling

Een operatie is de meest aangeraden aanpak, maar soms volstaat een bril. Die kan vóór een ingreep worden ingezet, en ook daarna blijven sommige patiënten een bril dragen. Blijft er na de operatie een brekingsafwijking over, dan blijft een bril nodig. Draag die zoals uw arts het aangeeft en kom geregeld op controle. Bij een uitgesproken afwijking volgt een operatie. Die gebeurt met moderne technieken en apparatuur. De vorm en de mate van het scheelzien maken de ingreep soms lastiger, maar dankzij die technieken slaagt ze meestal. In veel gevallen is een operatie de doeltreffendste manier om scheelzien helemaal te verhelpen. Komt het daarna toch terug of blijft er een afwijking, dan worden andere technieken ingezet. De ingreep is zowel bij volwassenen als bij kinderen mogelijk.