
H52.2 Astigmatisme
- Kudret Oogkliniek Istanbul
- Laatst bijgewerkt:
- 8 min lezen
- Medisch beoordeeld door Dr. Mehmet Ali Özdil
Hoe ontstaat astigmatisme?
Astigmatisme is een brekingsafwijking die wazig zien geeft. Het hoornvlies van mensen met deze aandoening is niet helemaal rond. De vraag hoe astigmatisme ontstaat wordt door mensen met deze aandoening opgezocht. Doordat het hoornvlies niet gelijkmatig gekromd is, wordt het licht niet goed naar de andere delen gebracht en niet onder de juiste hoek gebroken. Of het nu ver weg of dichtbij is, de brekingsafwijking maakt het zien wazig. Wazig zien geeft hoofdpijn en vermoeide ogen. Ze kan ook ontstaan doordat de lens van het oog, net als het hoornvlies, niet gelijkmatig gekromd is. Astigmatisme is in het algemeen een erfelijke oogaandoening. Ze ontstaat wanneer de oogleden te veel op de voorkant van het oog drukken of na een ingreep die dat geeft. Ook ontstaat ze na verwondingen van het oog. Zelden ontstaat ze na oogoperaties. Enkele dingen die astigmatisme geven zijn:- Keratoconus
- Erfelijke factoren
- Complicaties na een oogoperatie
- Verwondingen van het oog
- Oogleden die te veel op het hoornvlies drukken

Klachten bij astigmatisme
De klachten bij astigmatisme laten zich met een paar duidelijke tekenen zien. Wazig zien in de verte of dichtbij en pijn in het oog of het hoofd zijn de meest voorkomende klachten. Ook bij werk waarbij de ogen veel worden gebruikt komen vermoeide ogen veel voor. De meest voorkomende klachten bij astigmatisme zijn:- Tranende ogen
- Wazig zien dichtbij of in de verte
- Duizeligheid en hoofdpijn
- Duidelijk minder goed zien in de nacht
- De reflex de ogen samen te knijpen om scherper te zien
- Vermoeide ogen
Hoe wordt astigmatisme vastgesteld?
De diagnose astigmatisme wordt gesteld met een uitgebreid oogonderzoek door de oogarts. Tijdens het onderzoek worden er testen gedaan zoals de Snellen-test, die de scherpte van uw zien meet, retinoscopie, die beoordeelt hoe uw oog het licht breekt, en keratometrie, die een kaart van de kromming van uw hoornvlies maakt. Met een hoornvliestopografie wordt de vorm van het oppervlak van uw hoornvlies uitgebreid bekeken en worden de sterkte en de vorm van het astigmatisme bepaald. Die testen zijn pijnloos en kort. Regelmatige oogcontroles, en vooral onderzoeken in de kindertijd, zijn heel belangrijk voor een vroege diagnose.Sterkten van astigmatisme
De sterkten van astigmatisme worden gebruikt om te bepalen hoe sterk iemand erdoor wordt geraakt. Astigmatisme, een brekingsafwijking, wordt bepaald met de maat dioptrie. Astigmatisme ligt meestal tussen 0,25 en 6,00 dioptrie. Die waarden worden tijdens het oogonderzoek nauwkeuriger gemeten; in sommige gevallen komen er hogere waarden voor. Dat is belangrijk om de ernst van het astigmatisme te meten en de passende behandeling te kiezen. De sterkten van astigmatisme worden in drie groepen bekeken.Lage sterkte
Astigmatisme onder 0,75 dioptrie heet astigmatisme met een lage sterkte. Bij mensen met deze sterkte komen problemen met het zien zelden voor. Het raakt de kwaliteit van leven en het dagelijks leven niet. Meestal is er geen behandeling met een bril met een lage sterkte of met contactlenzen nodig.Matige sterkte
Astigmatisme tussen 0,75 en 2,00 dioptrie heet astigmatisme met een matige sterkte. Op dit niveau ontstaat er wazig zien, zowel dichtbij als in de verte. Doordat wazig zien duizeligheid, hoofdpijn en vermoeide ogen geeft, raakt het de kwaliteit van leven. Om scherp te zien en geen vermoeide ogen te krijgen worden meestal een bril of contactlenzen met een lage sterkte aangeraden.Hoge sterkte
Astigmatisme boven 2,00 dioptrie heet astigmatisme met een hoge sterkte. Een hoog astigmatisme raakt de scherpte en de kwaliteit van het zien ernstig. Voorwerpen worden vervormd of golvend gezien. Naast een bril en lenzen worden ook een LASIK-behandeling of ingrepen met een lens in het oog aangeraden. Wordt ze niet behandeld, dan raakt ze de kwaliteit van leven sterk en kan ze heviger hoofdpijn en vermoeide ogen geven. Astigmatisme komt soms niet alleen voor. Ze komt ook samen met andere brekingsafwijkingen als verziendheid en bijziendheid voor. In een gewoon oog brengen de lens en het hoornvlies het licht dat door de pupil komt naar het netvlies. Een oog waarvan de lens en het hoornvlies niet de juiste kromming hebben, brengt dat licht niet onder de juiste hoek door. Het licht dat achter of voor het netvlies terechtkomt is via de oogzenuw niet scherp naar de hersenen te brengen.
Vormen van astigmatisme
De vormen van astigmatisme worden anders ingedeeld dan de sterkten. Ze worden naar de brekingsafwijking van het oog in groepen verdeeld. Dat zijn:- Regelmatig astigmatisme: de meest voorkomende vorm. Bij deze vorm staan de hoofdassen van het hoornvlies of de lens onder een hoek van 90 graden ten opzichte van elkaar. Ze is met de laser, een bril en lenzen te herstellen.
- Onregelmatig astigmatisme: bij deze vorm heeft het hoornvlies meer dan één kromming. Zelfs de vlakste assen staan niet onder een hoek van 90 graden ten opzichte van elkaar. Doordat ze met alleen een bril moeilijk te herstellen is, zijn er ook manieren als lenzen en een lens in het oog mogelijk.
- Myoop astigmatisme: bij bijziendheid is de verte niet scherp te zien. Astigmatisme is een brekingsafwijking die op elke afstand wazig of vervormd zien kan geven. Doordat het licht niet goed op het netvlies wordt gebracht, zijn er bij myoop astigmatisme 2 verschillende brandpunten.
- Hypermetroop astigmatisme: doordat het oog te kort is en het licht pas achter het netvlies samenkomt, verliest het beeld zijn scherpte helemaal. Een deel van het gebroken licht komt op het netvlies en het andere deel achter het netvlies, waardoor er twee brandpunten ontstaan. Doordat beide brandpunten verstoord zijn heet dit hypermetroop astigmatisme.
De behandelingen bij astigmatisme en de keuze
De behandeling van astigmatisme wordt bepaald door de sterkte van de brekingsafwijking en de manier van leven. Bij een laag astigmatisme (onder 0,75 dioptrie) is er meestal geen behandeling nodig. Bij een matig astigmatisme is een bril of zijn contactlenzen genoeg. Bij een hoog astigmatisme zijn laserbehandelingen als LASIK en PRK of een ingreep met een lens in het oog (een fakische lens) te kiezen. De laserbehandeling wordt gedaan bij patiënten boven de 18 bij wie de sterkte het afgelopen jaar gelijk is gebleven. Uw oogarts beoordeelt de dikte van uw hoornvlies, de opbouw van uw oog en uw verwachtingen en raadt u de behandeling aan die het beste bij u past. Elke behandeling heeft haar voordelen en haar grenzen.Veelgestelde vragen
- 1
Wat betekent H52.2 en is het een diagnose?
H52.2 is een code in de indeling die astigmatisme aanduidt. Voor een zekere diagnose en de sterkte is een onderzoek nodig. - 2
Gaat astigmatisme helemaal over?
Bij sommige mensen geeft een bril of lenzen helemaal scherp zien. Manieren als de laser kunnen bij geschikte patiënten een blijvend herstel geven. Dat kan per persoon verschillen; vraag het uw arts. - 3
Geeft astigmatisme hoofdpijn?
Ja, vooral bij lang naar een scherm kijken of lezen zijn vermoeide ogen en hoofdpijn mogelijk. - 4
Gaat astigmatisme verder?
Aangeboren astigmatisme verandert bij de meeste mensen niet veel. Bij toestanden als keratoconus is een toename mogelijk; een regelmatige controle is belangrijk. - 5
Is bij een laag astigmatisme (onder 0,75) altijd een bril nodig?
Niet altijd. Zijn er klachten, dan kan een bril helpen. Zijn er geen klachten, dan kan volgen genoeg zijn. - 6
Wat is het verschil tussen onregelmatig en regelmatig astigmatisme?
Bij regelmatig astigmatisme lopen de twee hoofdmeridianen regelmatiger en is het met een bril beter te herstellen. Bij onregelmatig astigmatisme is het oppervlak van het hoornvlies onregelmatiger; dan kunnen bijzondere lenzen of extra behandelingen nodig zijn. - 7
Waarom raakt astigmatisme het zien in de nacht?
Wordt de pupil 's nachts groter, dan kan het licht zich verder verspreiden; strooilicht en flitsen zijn dan duidelijker te voelen. - 8
Is astigmatisme met de laser te herstellen?
Bij geschikte patiënten is herstel met de laser mogelijk. Metingen als de dikte en de topografie van het hoornvlies zijn beslissend. Dat kan per persoon verschillen; vraag het uw arts.



