
Wat is diabetische retinopathie?
- Kudret Oogkliniek Istanbul
- Laatst bijgewerkt:
- 5 min lezen
- Medisch beoordeeld door Dr. Mehmet Ali Özdil
Oorzaken van diabetische retinopathie
Bij de oorzaken van diabetische retinopathie hoort diabetes. In de tien jaar nadat de diagnose diabetes is gesteld wordt de kans op retinopathie groter. Bij jonge patiënten met diabetes type 1, die insuline nodig hebben, is de kans hierop na de puberteit groter. Diabetes wordt in verschillende vormen bekeken, zoals type 1, type 2 en zwangerschapsdiabetes. De wetenschappelijke naam is diabetes mellitus. Deze aandoening ontstaat doordat de alvleesklier niet genoeg insuline maakt of doordat het lichaam de insuline niet goed kan gebruiken. De hoeveelheid suiker in het bloed neemt toe en het is een langdurige aandoening. Terwijl het lichaam van mensen zonder diabetes het eten gewoon verteert, leidt dat bij mensen met diabetes tot meer suiker in het bloed.
Om de energie te leveren die het lichaam nodig heeft zijn vet, eiwit en koolhydraten nodig. Het belangrijkste deel van die voeding is glucose, dus suiker. Het bloed brengt die stof naar elke cel van het lichaam om als energie te gebruiken. Glucose is een van de belangrijkste bronnen van energie van het lichaam, in de eerste plaats van onze hersenen. De cellen brengen de nodige glucose met het hormoon insuline uit de alvleesklier in evenwicht en gebruiken die. Wordt er geen insuline gemaakt of kan het lichaam die niet goed gebruiken, dan stijgt de bloedsuiker.
Bij de redenen dat diabetes toeneemt spelen de manier van leven en de voeding een heel grote rol. Evenwichtig en regelmatig eten om deze aandoening te vermijden is belangrijk. Door de stijgende suiker in het bloed kunnen vooral problemen met het zien ontstaan. Die hoge bloedsuiker kan namelijk de zenuwen en de oogzenuw schaden.
Klachten bij diabetische retinopathie
De klachten bij diabetische retinopathie verschillen naar de ernst van de aandoening. Deze aandoening kan het oog namelijk in verschillende mate hebben geschaad. Mensen met diabetes horen regelmatig op oogcontrole te gaan zodat de schade aan het oog uitgebreid is te bekijken. Met dat uitgebreide onderzoek worden de schade en de toestand van het oog vastgesteld. Oogaandoeningen, cataract en andere problemen komen bij mensen met diabetes vaker voor. Dat betekent dat zij vaker op controle horen te gaan en uitgebreid onderzocht moeten worden. Er hoort zowel aan de voeding als aan het gebruik van de middelen en aan de regelmatige onderzoeken belang te worden gehecht. In het beginstadium geeft diabetische retinopathie meestal geen klachten; daarom zijn regelmatige oogonderzoeken ook zonder klachten belangrijk. Bij wazig zien en dergelijke klachten horen vooral mensen met diabetes zich zeker te laten onderzoeken. De meest voorkomende klachten zijn:- Wazig zien
- Met de tijd minder goed zien
- Zwevende vormen en deeltjes in het gezichtsveld (floaters)
- Plotseling verlies van zicht
- Moeite met zien in het donker
Stadia van diabetische retinopathie
De stadia van diabetische retinopathie worden in drie fasen bekeken. Dat zijn:- Stadium 1 (achtergrondretinopathie): in dit stadium is de schade aan de bloedvaten in het netvlies klein. Wel zijn er in die vaten kleine micro-aneurysmata ontstaan. Deze tekenen komen bij mensen met diabetes veel voor. In het vroege stadium is verlies van zicht zeldzaam. Al is er geen behandeling nodig, er horen wel maatregelen te worden genomen om de volgende stadia te voorkomen. Zijn beide ogen aangedaan, dan gaat de kwaliteit van het zien verder achteruit.
- Stadium 2 (preproliferatieve retinopathie): in deze fase is er schade die een bloeding in het netvlies en in het binnenste van het oog kan geven. Daarbij kan het zien sterker worden geraakt.
- Stadium 3 (proliferatieve retinopathie): in deze fase ontstaan er afwijkende nieuwe bloedvaten in het netvlies. Die kunnen ernstige bloedingen geven, en er kan door het loslaten van het netvlies van de laag eronder een netvliesloslating ontstaan. In dit stadium is de kans op verlies van zicht heel groot. Het zien is niet terug te brengen, maar het doel is op zijn minst te behouden wat er nog is.
De diagnose en de behandeling van diabetische retinopathie
De diagnose en de behandeling van diabetische retinopathie zijn heel belangrijk. Wie diabetes heeft hoort regelmatig een oogonderzoek te laten doen. Oogartsen maken de pupillen groter en doen veel analyses en testen. De technieken om vast te stellen of er diabetische retinopathie is zijn heel belangrijk. De manieren die bij deze diagnose worden gebruikt zijn niet pijnlijk. Wordt de diagnose diabetische retinopathie gesteld, dan is met een vroege behandeling te voorkomen dat de schade aan het oog verder gaat. Wordt dat niet voorkomen, dan is later zelfs blindheid mogelijk. Stelt de oogarts een ernstige diabetische retinopathie of een diabetisch maculaoedeem vast, dan zijn er testen als een fluoresceïneangiografie mogelijk. Daarmee wordt de toestand van de bloedvaten in het oog vastgesteld. Ook de delen die door het verlies van zicht zijn geraakt en de vaten die bloeden worden vastgesteld. Diabetische retinopathie is geen aandoening die voor honderd procent te behandelen is, maar met een vroege diagnose is blindheid in de meeste gevallen te voorkomen. Daarom is het belangrijk haar vroeg vast te stellen en te volgen. Wordt ze vroeg vastgesteld, dan wordt de patiënt steeds gevolgd en wordt er zorg besteed aan het regelen van de bloedsuiker. Is er nog geen retinopathie, dan is een uitgebreid oogonderzoek eens per jaar genoeg; naarmate de retinopathie verder gaat, zijn de controles vaker nodig. Bij een verder gevorderde retinopathie waarbij het zien achteruitgaat wordt direct met de behandeling begonnen. Om het verder gaan van diabetische retinopathie tegen te houden worden deze manieren gebruikt:- Laserbehandelingen
- Naar de toestand van de patiënt verschillende ingrepen
- Het inbrengen van middelen in het oog



