Waardoor ontstaat plotseling scheelzien?

Waardoor plotseling scheelzien ontstaat en hoe het wordt behandeld zijn vragen waar mensen in hun leven mee te maken kunnen krijgen. Door bepaalde gezondheidsredenen kan een oog plotseling gaan afwijken. Dat kan lichamelijk en geestelijk op bepaalde problemen wijzen. Dat de ogen niet meer op één lijn staan kan op neurologische problemen duiden. Daarnaast kunnen er problemen zijn in de oogspieren, in het doorgeven van de prikkels of in het hele systeem van het oog. Plotseling scheelzien kan het leven van mensen raken, zowel in de kwaliteit ervan als in de omgang met anderen. Het werkt ongunstig door in het zien en tast daarnaast het zelfvertrouwen aan. Er kan meer achter zitten dan een gewone afwijking van het oog. De vorm en de stand van het oog kunnen in één oog veranderen, maar ook in beide ogen. Wie scheelziet kan naast dubbelzien ook pijn hebben. Plotseling scheelzien kan op elke leeftijd ontstaan. Bij kinderen treedt het meestal op na een verwonding of na problemen met het zien. Bij mensen van middelbare leeftijd kan het door neurologische oorzaken ontstaan, en op hogere leeftijd door oorzaken als een hoge bloeddruk, neurologische problemen en diabetes. Voor een gezond niveau van zien is de gezondheid van de ogen heel belangrijk. Onze ogen bewegen op één lijn en dezelfde kant op en richten zich op dezelfde plaats. Bij plotseling scheelzien wijkt echter één oog of wijken beide ogen naar een ander punt af. Deze klacht, die het richten op één plaats verhindert, raakt de kwaliteit van het zien in hoge mate. Wordt er bij baby's, kinderen of volwassenen een afwijking van het oog gezien, dan is het heel belangrijk direct naar een oogarts te gaan. In sommige gevallen kan ook neurologisch onderzoek nodig zijn.

Oorzaken van plotseling scheelzien

De oorzaken van plotseling scheelzien kunnen per leeftijdsgroep verschillen. Bij volwassenen ontstaat scheelzien meestal op een niet te begrijpen manier. Niet elke afwijking treedt onder een duidelijke hoek op. Meestal valt ze anderen op wanneer iemand zich op iets in de verte richt of in gedachten verzonken is. Wordt er op grote afstand gekeken, dan is de afwijking duidelijker te zien. Bij volwassenen kunnen aandoeningen met koorts, neurale stoornissen en andere klachten scheelzien geven. Ook neurologische aandoeningen en problemen als een massa in de hersenen kunnen strabismus geven. Om de ogen in alle richtingen te kunnen bewegen moeten de spieren op elkaar afgestemd werken en moet er genoeg kracht worden gezet. Bij problemen met de zenuwen die de informatie naar de oogspieren brengen of met het centrum in de hersenen dat de oogspieren bestuurt, ontstaat scheelzien. Ook erfelijke factoren kunnen doorwerken in scheelzien, dat ook strabismus heet. Afwijkingen van de chromosomen en hydrocefalie horen eveneens bij de oorzaken.

Scheelzien bij baby's

Scheelzien bij baby's komt voor, al is het zelden. In de eerste 3 tot 4 maanden leren beide ogen nog samen te werken, dus af en toe een afwijkende oogstand kan dan normaal zijn. Al worden zulke problemen in de groei en de ontwikkeling van baby's als normaal gezien, het is toch belangrijk naar een deskundige te gaan. Naarmate het lichaam en de hersenen van de baby zich ontwikkelen komen zulke problemen minder vaak voor en verdwijnen ze. Al wordt scheelzien bij baby's als normaal gezien, uit voorzorg naar een arts gaan is de beste keuze. Een afwijking die na de 6e maand aanhoudt of voortdurend aanwezig is, en een afwijking die op welke leeftijd dan ook plotseling begint, kan op ernstiger problemen wijzen en moet worden onderzocht. Door bepaalde aandoeningen met koorts kan de ontwikkeling van de oogspieren bij baby's echter worden geraakt. Na een koortsaanval of een epileptische aanval is dit probleem mogelijk.

Scheelzien bij kinderen

Scheelzien bij kinderen komt vaak voor. Vooral als er in hoge mate moeite is met zien dichtbij of in de verte, neemt de afwijking in dezelfde mate toe. Bij kinderen kan scheelzien net als bij volwassenen door neurologische oorzaken ontstaan. Scheelzien in de kindertijd hoort ernstig te worden genomen en door de ouders te worden gevolgd. Wordt het vroeg behandeld, dan wordt de afwijking kleiner en komen de oogspieren weer in hun gewone toestand voordat ze meer schade oplopen.

Vormen van plotseling scheelzien

De vormen van plotseling scheelzien worden naar de oorzaak op een rij gezet. De ogen kunnen naar binnen of naar buiten afwijken. Naar de oorzaak worden ze in verschillende groepen bekeken. De vormen van plotseling scheelzien zijn:

• Aangeboren scheelzien
• Scheelzien dat op volwassen leeftijd ontstaat
• Scheelzien door een verlamming van een spier
• Scheelzien door een brekingsafwijking
• Verborgen scheelzien

Scheelzien, dat ook strabismus heet, wordt in drie vormen bekeken: naar buiten afwijken, accommodatief naar binnen afwijken en naar binnen afwijken. Op volwassen leeftijd kan het door een verlamming van een spier, door neurale toestanden en door andere verwondingen ontstaan. Naar buiten afwijken heet ook exotropie. Bij deze vorm kan één oog of kunnen beide ogen naar buiten afwijken. Ze kan ontstaan doordat de spieren zwak zijn of doordat de naar buiten gerichte spieren te hard werken. Naar binnen afwijken wordt gebruikt om te beschrijven dat de ogen naar de neus toe afwijken. Soms is er door amblyopie een afwijking in één oog te zien. Het is de vorm van strabismus die meestal bij baby's voorkomt.

De diagnose van plotseling scheelzien

De diagnose van plotseling scheelzien wordt na een oogonderzoek gesteld. Is er in de familie strabismus, dan is de diagnose duidelijker. Dat dit vroeg wordt vastgesteld is heel belangrijk voor het verloop van de behandeling. Strabismus die in de kindertijd wordt opgemerkt hoort zeker te worden behandeld. Dat is heel belangrijk om te voorkomen dat er op latere leeftijd duidelijker afwijkingen ontstaan.

De behandeling van plotseling scheelzien

De behandeling van plotseling scheelzien kan per leeftijdsgroep verschillen. Bij een volwassene bij wie het oog plotseling afwijkt, wordt eerst de oorzaak onderzocht; afhankelijk van wat er gevonden wordt, kiest de arts voor een prismabril, afwachten of een operatie. Is een operatie nodig, dan wordt de stand van de ogen via de oogspieren hersteld en komen de ogen gelijk op één lijn. Bij kinderen is de behandeling anders. De eerste stap is een bril en zo nodig het afplakken van het betere oog; bij sommige vormen van scheelzien kunnen ook oogoefeningen worden gebruikt. Levert dat geen resultaat op, dan is een ingreep nodig. Wordt scheelzien niet behandeld, dan kunnen de hersenen het beeld van het afwijkende oog gaan onderdrukken om dubbelzien te voorkomen; bij kinderen kan dat oog daardoor lui worden (amblyopie). Wordt strabismus vastgesteld, dan is naar een arts gaan die er gespecialiseerd in is de beste keuze.