Wat te doen bij glaucoom?

Doordat glaucoom door veel oorzaken kan ontstaan wordt er vaak gezocht naar wat u bij glaucoom hoort te doen. Glaucoom is op veel manieren te behandelen. Het is een veelvoorkomende oogaandoening waarbij de oogzenuw beschadigd raakt. De belangrijkste risicofactor is een verhoogde druk in het oog: blijft die druk hoog, dan raakt de oogzenuw steeds verder beschadigd. Het zien wordt met de tijd geraakt en dat is niet terug te draaien. Doordat glaucoom zich niet zo snel laat zien als andere oogaandoeningen is een vroege diagnose moeilijk. Daarom is het heel belangrijk regelmatig op oogcontrole te gaan.

Hoe ontstaat glaucoom?

Op de vraag hoe glaucoom ontstaat luidt het antwoord dat de oogzenuw meestal beschadigd raakt doordat de druk in het oog te hoog is. Raakt het evenwicht van de druk in het oog verstoord, dan begint de oogzenuw schade op te lopen. Dat betekent echter niet dat iedereen met een hoge oogdruk glaucoom heeft. Deze aandoening ontstaat door veel oorzaken. In het oog wordt vocht gemaakt en dat vocht wordt ook weer afgevoerd. Soms is dat vocht niet uit het oog af te voeren en hoopt het zich op. Daardoor stijgt de druk in het oog. Het vocht dat in de vaatlaag van het oog wordt gemaakt is belangrijk om het oog gezond te houden. Blijft het vocht in het oog en wordt het niet afgevoerd, dan begint het met de tijd de vaten en de zenuwen in het oog te schaden.

Bij wie komt glaucoom voor?

Een andere vraag die over glaucoom het meest bezighoudt is bij wie glaucoom voorkomt. Doordat glaucoom ook door erfelijke oorzaken kan ontstaan is er niet één duidelijke leeftijd te noemen. Kijkt men echter naar het risico, dan neemt de aanleg voor deze aandoening bij mensen van 40 jaar en ouder toe. Ook bij mensen met glaucoom in de familie is de kans erop groter.

Oorzaken van glaucoom

Bij de oorzaken van glaucoom horen veel lichamelijke factoren. Een daarvan is diabetes. Diabetes raakt de zenuwen in het lichaam behoorlijk. Naar de hoeveelheid suiker in het bloed ontstaan er veel aandoeningen van de zenuwen. Bij mensen met diabetes komen problemen met de ogen en het zien veel voor. Daarnaast is het risico op glaucoom groter bij mensen met een aandoening van de schildklier. Verwondingen van het oog zijn een andere oorzaak van glaucoom. Bij ernstige verwondingen die de druk in het oog verhogen, bij aandoeningen van het netvlies en bij een tumor van het oog neemt dat risico sterk toe. Ook bij sommige oogoperaties is glaucoom mogelijk. Ook een erfelijke aanleg is een grote risicofactor. Daarnaast vergroot een hoge bijziendheid het risico op glaucoom. Ook een langdurige behandeling met cortison en andere factoren van buitenaf geven glaucoom. De dingen die het risico op glaucoom vergroten zijn:

• Migraine
• Behandeling met cortison
• Erfelijkheid
• Diabetes
• Een hoge of lage bloeddruk
• Een hoge bijziendheid en een hoge verziendheid
• Verwondingen van het oog
• Aanleg

Om de risico's op glaucoom weg te nemen of de toestand vroeg vast te stellen is het nodig regelmatig naar een oogarts te gaan. Tot het 40e jaar hoort er om de 2 jaar en na het 40e jaar elk jaar een controle te zijn; komt glaucoom in de familie voor, dan vaker. Ga ook na of er in de familie mensen met glaucoom zijn. Daarnaast hoort u regelmatig te bewegen en schadelijke gewoonten te vermijden. Ga na een ernstige verwonding van het oog zeker naar een arts.

Klachten bij glaucoom

De klachten bij glaucoom lijken op die bij andere oogaandoeningen. Daarom is de diagnose zonder naar een arts te gaan niet zelf te stellen. Glaucoom met een open kamerhoek, de meest voorkomende vorm, geeft meestal lange tijd geen klachten. Bij een acute afsluiting van de kamerhoek kunnen wel plotseling deze klachten optreden:

• Hevige pijn in het oog
• Hoofdpijn
• Een rood oog
• Wazig zien en kringen om lichten
• Misselijkheid en braken

Ook een sterke gevoeligheid voor licht in de kindertijd kan een van de klachten bij glaucoom zijn. Ga dan zeker naar een oogarts. Omdat glaucoom meestal lang geen klachten geeft, is een regelmatig oogonderzoek belangrijk. De enige manier om glaucoom vast te stellen is naar een arts te gaan.

De behandeling van glaucoom

De behandeling van glaucoom wordt naar de toestand van de patiënt bepaald. Glaucoom wordt in twee vormen bekeken: met een open kamerhoek en met een gesloten kamerhoek. Glaucoom wordt als volgt vastgesteld:

• Het apparaat dat de oogdruk meet
• De gezichtsveldtest met de computer
• OCT
• Het onderzoek van de oogzenuw
• HRT

De manieren die bij de behandeling worden gebruikt zijn:

• Behandeling met middelen
• Een ingreep
• Laserbehandeling

Daalt de oogdruk ondanks die behandelingen niet, dan omvatten de andere manieren een ingreep. Die behandelingen nemen het glaucoom misschien niet helemaal weg, maar zorgen ervoor dat het onder controle blijft. Zo wordt voorkomen dat de zenuwen in het oog meer schade oplopen. Helpen de middelen niet, dan wordt als laatste mogelijkheid naar een ingreep gekeken. Een andere behandeling bij glaucoom is de SLT, dus de selectieve lasertrabeculoplastiek. Die behandeling is heel snel en eenvoudig. Veel mensen denken dat het een ingreep bij glaucoom is, maar er wordt niet geopereerd. Het oog wordt met verdovende druppels verdoofd. Daarna wordt er laserlicht op het trabekelwerk gericht, zodat het oogvocht makkelijker wegloopt. De druk begint in de eerste weken te dalen; het volle effect is meestal na 1 tot 3 maanden te zien. Ze geeft dus niet direct resultaat. Met deze manier kan de druk in het oog gemiddeld met 20-30 procent dalen. Glaucoom is een aandoening die niet helemaal weg te nemen is. Ook betekent een hoge oogdruk niet altijd glaucoom. Soms stijgt de druk in het oog door andere oorzaken. Met de behandelingen wordt voorkomen dat deze aandoening verder verergert en de zenuwen schaadt. Op welke leeftijd ontstaat cataract? Klik hier!